Η ικανότητα των επιχειρήσεων να αναγνωρίζουν εγκαίρως τις μεταβολές στο περιβάλλον κινδύνου και να προσαρμόζουν τις στρατηγικές τους αποφάσεις αναδεικνύεται σε καθοριστικό παράγοντα για την αξιοποίηση επενδύσεων που ενδέχεται να προσεγγίσουν τα 100 τρισ. δολάρια έως το 2030, σύμφωνα με νέα έκθεση της Willis, εταιρείας του ομίλου WTW.
Η έκθεση, με τίτλο «The Decision Advantage», δημοσιεύθηκε με αφορμή τη συμπλήρωση 20 ετών λειτουργίας του Willis Research Network (WRN) και εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο οι επιχειρήσεις καλούνται να λαμβάνουν κρίσιμες αποφάσεις σε ένα περιβάλλον όπου οι οικονομικοί, τεχνολογικοί και γεωπολιτικοί κίνδυνοι αλληλεπιδρούν ολοένα και περισσότερο.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, οι επενδύσεις σε άυλα περιουσιακά στοιχεία ξεπέρασαν τα 10 τρισ. δολάρια το 2025, ενώ οι συνολικές επενδύσεις στις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου θα μπορούσαν να προσεγγίσουν τα 100 τρισ. δολάρια κατά την περίοδο 2026-2030, εφόσον διατηρηθούν οι σημερινές τάσεις.
Ωστόσο, το βασικό ζήτημα που αναδεικνύει η Willis δεν είναι αποκλειστικά το ύψος των κεφαλαίων, αλλά η δυνατότητα των οργανισμών να διασφαλίσουν ότι οι επενδυτικές τους αποφάσεις θα μπορέσουν πράγματι να υλοποιηθούν.
Η πρόκληση δεν είναι η έλλειψη πληροφοριών, αλλά η έγκαιρη αντίδραση
Ένα από τα σημαντικότερα ευρήματα της έκθεσης είναι ότι οι επιχειρήσεις δεν αντιμετωπίζουν απαραίτητα πρόβλημα έλλειψης δεδομένων, προβλέψεων ή αναλύσεων.
Αντιθέτως, η μεγαλύτερη δυσκολία εντοπίζεται στην ικανότητά τους να αναγνωρίζουν πότε μια μεταβολή των συνθηκών καθιστά αναγκαία την αναθεώρηση μιας ήδη ειλημμένης στρατηγικής απόφασης.
Η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο εξηλεκτρισμός της οικονομίας, ο μετασχηματισμός της αγοράς εργασίας και οι επενδύσεις που συνδέονται με την ασφάλεια και την ανθεκτικότητα δημιουργούν νέες επιχειρηματικές ευκαιρίες. Ταυτόχρονα, όμως, ανταγωνίζονται για τους ίδιους περιορισμένους πόρους: υποδομές, εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό, κεφάλαια και παραγωγική δυναμικότητα.
Αυτό σημαίνει ότι μια επένδυση μπορεί να εξακολουθεί να θεωρείται οικονομικά ελκυστική, αλλά να καθίσταται δυσκολότερη ή ακόμη και αδύνατη στην υλοποίησή της, επειδή οι απαραίτητοι πόροι έχουν ήδη δεσμευθεί από άλλες δραστηριότητες.
Τέσσερις κρίσιμοι τομείς για τις επενδύσεις των επόμενων ετών
Η Willis εξετάζει τέσσερις βασικές κατηγορίες στρατηγικών αποφάσεων που αναμένεται να απασχολήσουν έντονα τις επιχειρήσεις τα επόμενα χρόνια:
-
Την ανάπτυξη μέσω της αξιοποίησης της Τεχνητής Νοημοσύνης.
-
Την ανάπτυξη που συνδέεται με τον εξηλεκτρισμό και τον ενεργειακό μετασχηματισμό.
-
Τις επενδύσεις που καθοδηγούνται από τις αυξανόμενες ανάγκες ασφάλειας.
-
Τη δυνατότητα προσαρμογής των επιχειρήσεων όταν οι διαθέσιμοι πόροι και οι υποδομές δέχονται πιέσεις.
Μέσα από συγκεκριμένα σενάρια, η έκθεση εξετάζει πώς οι μεταβαλλόμενες συνθήκες μπορούν να επηρεάσουν την υλοποίηση των παραπάνω στρατηγικών, προκαλώντας καθυστερήσεις, αναπροσαρμογές ή ακόμη και εγκατάλειψη επενδυτικών σχεδίων.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και σε μια διαφορετική διάσταση του επιχειρηματικού κινδύνου: όχι μόνο στην οικονομική αξία που μπορεί να χαθεί εξαιτίας μιας κρίσης ή διακοπής δραστηριότητας, αλλά και στην αξία που ενδέχεται να μη δημιουργηθεί ποτέ, επειδή μια επιχείρηση δεν κατάφερε να αξιοποιήσει εγκαίρως μια ευκαιρία.
Πρόβλεψη των κινδύνων στη λήψη αποτελεσματικότερων αποφάσεων
Η νέα προσέγγιση που παρουσιάζει το Willis Research Network βασίζεται στη σύνδεση των πρώιμων ενδείξεων μεταβολής του επιχειρηματικού περιβάλλοντος με συγκεκριμένες διοικητικές ενέργειες.
Το προτεινόμενο πλαίσιο περιλαμβάνει την αναγνώριση των παραδοχών που ενδέχεται να αλλάξουν, την αποτίμηση της οικονομικής αξίας που διακυβεύεται, τον καθορισμό ορίων και σημείων ενεργοποίησης αποφάσεων, καθώς και την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των παρεμβάσεων.
Η Helene Galy, Managing Director του Willis Research Network, επισημαίνει ότι οι επόμενες δύο δεκαετίες δεν θα καθοριστούν από μία μεμονωμένη τεχνολογία ή έναν συγκεκριμένο κίνδυνο, αλλά από την αλληλεπίδραση πολλαπλών συστημάτων που ανταγωνίζονται για κοινές υποδομές, πόρους, δεξιότητες και κεφάλαια.
Όπως υπογραμμίζει, το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα δεν θα ανήκει απαραίτητα στους οργανισμούς που προβλέπουν με τη μεγαλύτερη ακρίβεια το μέλλον, αλλά σε εκείνους που αντιλαμβάνονται εγκαίρως τι μεταβάλλεται και προχωρούν στις κατάλληλες ενέργειες προτού περιοριστούν οι διαθέσιμες επιλογές τους.
Η προσέγγιση αυτή αναδεικνύει παράλληλα τη διευρυνόμενη σημασία της διαχείρισης κινδύνων στον επιχειρηματικό σχεδιασμό. Πέρα από την παραδοσιακή προστασία έναντι οικονομικών απωλειών, η αξιολόγηση των αλληλεξαρτήσεων και η έγκαιρη αναγνώριση αναδυόμενων κινδύνων αποκτούν ουσιαστικό ρόλο στη διατήρηση της επιχειρησιακής ανθεκτικότητας και στην προστασία της μελλοντικής αξίας των επενδύσεων.
Αναδημοσιεύεται με την άδεια του insuranceforum.gr
