Η νέα Insolvency Directive III της ΕΕ παρουσιάζεται ως ένα σημαντικό βήμα προς ένα πιο εναρμονισμένο πλαίσιο αφερεγγυότητας σε ολόκληρη την Ένωση.
Και όχι άδικα. Για χρόνια, ο κατακερματισμός των εθνικών κανόνων αφερεγγυότητας δημιουργούσε πολυπλοκότητα για επιχειρήσεις και διασυνοριακούς επενδυτές. Η νέα οδηγία στοχεύει σε ταχύτερες, πιο αποτελεσματικές και πιο εύκολες διαδικασίες για τις επιχειρήσεις.
Ωστόσο, αυτή η έμφαση στην αποτελεσματικότητα έχει κόστος. Παρότι η οδηγία απλοποιεί τις διαδικασίες για οφειλέτες και άλλους εμπλεκόμενους, παραμένουν ερωτήματα για το κατά πόσο ενισχύει επαρκώς την προστασία των πιστωτών — εκείνων που συχνά φέρουν το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος όταν μια επιχείρηση αποτυγχάνει.
Έτσι, προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα:
Έχει η προσπάθεια της ΕΕ, για ένα πιο αποδοτικό πλαίσιο αφερεγγυότητας, αφήσει προμηθευτές και επενδυτές σε δυσμενέστερη θέση, ως προς την ανάκτηση των απαιτήσεων τους;
Στην πρόσφατη ανάλυσή μας εξετάζουμε:
– Γιατί η ΕΕ χρειαζόταν νέα οδηγία
– Τι επιδιώκει να πετύχει η Insolvency Directive III
– Τους κινδύνους για τους προμηθευτές, που εκτίθενται περισσότερο στο νέο πλαίσιο
Δείτε πώς η Insolvency Directive III μπορεί να επηρεάσει τις επιχειρήσεις σε ολόκληρη την ΕΕ — και τι μπορούν να κάνουν για να περιορίσουν την έκθεσή τους 
https://lnkd.in/erZ4cErV
Αναδημοσιεύεται με την άδεια του insuranceforum.gr
