Είχα τη χαρά και την ατελείωτη περιέργεια να παρακολουθήσω από κοντά (ήτοι live), τον «Δημόσιο διάλογο για το μέλλον της ιδιωτικής ασφάλισης», μια εκδήλωση που διοργάνωσε το ΕΕΑ, με πρωτοβουλία της Χριστίνας Φυτέα και βεβαίως με τις ευλογίες του προέδρου Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, ο οποίος μαζί με τον έτερο Γιάννη, τον Βερμισσώ, συντόνισαν τη συζήτηση.
Από πλευράς κοινοβουλίου, συμμετείχαν (από αριστερά στη φωτό) ο Διονύσιος Καλαματιανός του ΣΥΡΙΖΑ, ο Ευάγγελος Λιάκος της ΝΔ και η Μιλένα Αποστολάκη του ΠΑΣΟΚ.
Και βεβαίως στην αίθουσα ηχηρό παρών έδωσαν όλοι οι πρόεδροι των σωματείων ασφαλιστικής διαμεσολάβησης, οι οποίοι είτε με παρεμβάσεις είτε με ερωτήσεις, προσπάθησαν να εκμαιεύσουν έστω και μια δέσμευση για τα αυτονόητα αιτήματα του κλάδου της ιδιωτικής ασφάλισης.
Το συγκλονιστικό της υπόθεσης ήταν η απόλυτη συμφωνία και σύμπτωση απόψεων μεταξύ των τριών, κατά τα άλλα αντιμαχόμενων πολιτικών στρατοπέδων: όλοι συμφώνησαν ότι είναι αναγκαία η συμπληρωματικότητα της ιδιωτικής ασφάλισης στην κοινωνική, όλοι εξανέστησαν σε ό,τι αφορά στις αυξήσεις των συμβολαίων υγείας και παίνεψαν (τρόπον τινά) τον Θεοδωρικάκο για τις παρεμβάσεις του με την καθιέρωση του πλαφόν του δείκτη ΕΛΣΤΑΤ, όλοι συμφώνησαν (ο κ. Λιάκος σιωπηρώς), ότι το καρτέλ των μεγάλων νοσοκομείων δεν ελέγχεται και ότι οι μεγάλες δυσκολίες (πάνω από 10ετία και εάν…) στην αδειοδότηση νέων μονάδων δεν ευνοούν τον υγιή ανταγωνισμό (αλλά κανείς δεν δεσμεύτηκε ότι θα αλλάξει το καθεστώς) και ότι οι ασφαλιστικές επ’ ουδενί δεν θα πρέπει να μειώνουν τις προμήθειες των διαμεσολαβούντων, κίνηση αντισυνταγματική και απαράδεκτη, όπως κατέληξε ομοφώνως η ομήγυρη.
Και βεβαίως τα περί φορολογικών κινήτρων παραπέμφθηκαν στις καλένδες, ενώ η κα Αποστολάκη μάς δήλωσε απερίφραστα πως το ΠΑΣΟΚ θα το σκεφτεί, εάν και μόνον διασφαλιστεί πως τα φορολογικά κίνητρα θα λειτουργήσουν ως συμβόλαιο των ασφαλιστικών με τον λαό, δηλαδή μόνον εάν διασφαλιστεί μέσω αυτών η ισοβιότητα όλων των ασφαλιστικών προγραμμάτων, χωρίς ιδιαίτερες αυξήσεις και αναπροσαρμογές.
Δηλαδή, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε…
Και βεβαίως όλοι παραδέχτηκαν πως λίγα γνωρίζουν για τον κλάδο, πως πρέπει η διαβούλευση να συνεχιστεί, παρουσία των διαμεσολαβητών (κουβέντα κουβεντούλα τρώει ο λύκος τη γιδούλα) και όλοι επαναπαύθηκαν στις δάφνες της επιδοματικής πολιτικής και των βοηθημάτων που έχουν υιοθετήσει όλες οι κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως χρώματος και πεποιθήσεων, οι οποίες έχουν περάσει από τη χώρα τα τελευταία 40 χρόνια…
Έτσι, οι λάτρεις του κράτους-πατερούλη έληξαν το πρώτο μέρος του διαλόγου συγχαίροντας τους παρευρισκόμενους για την ενσυναίσθησή τους και την αγάπη τους για τους πελάτες τους, τους παρότρυναν να «συνεχίσουν έτσι» και αποχώρησαν της αιθούσης ικανοποιημένοι για ακόμη μία τρύπα στο νερό…
Πάω για μια βουτιά στις υπέροχες παραλίες της Αντιπάρου…
Μαρίνα Δρακάτου
Το άρθρο Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου… εμφανίστηκε πρώτα στο Private Insurance.
Αναδημοσιεύεται με την άδεια του privateinsurance.gr
